Even when I’m a mess, I still put on a vest with an S on my chest Oh yess I’m a superwoman! (Alicia Keys)

Hell yess I’m a superwoman!
Het valt niet mee om in de vroege morgen op de wekker te reageren als je pas 2u daarvoor, voor de 3e of 4e keer in slaap bent gevallen. Compleet verkreukeld was ik gisterochtend vroeg op zoek naar m’n telefoon, die ergens in m’n bed ronddwaalde, om de wekker uit te zetten. Ik kon m niet meteen vinden dus ik voelde toch een soort van ergernis ontstaan. Vrolijk hoorde ik Some a’ Them van de band Beef (zeker een tip om even op te zoeken en te luisteren) uit m’n wekker knallen. Licht geërgerd begonnen m’n voeten mee te doen met de zoektocht, met succes! Daar was die fucker eindelijk. Inmiddels was ik, na ongeveer 3 minuten een overkill aan decibellen, wakker genoeg om niet in te storten onder de douche.
Volgende uitdaging… Wat trekken we aan vandaag? (dit is natuurlijk altijd een dilemma want we hebben nooit iets om aan te trekken)

Na de uitdagingen der ochtendrituelen te hebben doorstaan waag ik me dan toch maar aan koffie, ik geef het toe, het was erg krap wat de tijd betreft (want ja… het zou toch best leuk zijn op tijd op werk te verschijnen) maar zonder koffie de deur uit was geen optie op dat moment.

Waarom slaap ik toch zo kut?! Vorig jaar (ongeveer dezelfde periode) had ik hetzelfde… Ik heb toen echt van alles geprobeerd om er vanaf te komen, het werd uiteindelijk vanzelf minder en het ging wel wat beter maar een hele nacht doorslapen is zeldzaam gebleven.
Er waren nachten bij dat ik echt elk uur zag, uit frustratie midden in de nacht de keuken heb staan uitsoppen, cake heb gebakken om 03.30u, m’n kledingkast heb gesorteerd en uitgezocht om een uur of 2, film gekeken, het is me zelfs een keer gelukt 1 heel seizoen van een serie te kijken de hele nacht lang en als hoogtepunt (ik was echt ten einde raad) heb ik midden in de nacht de ramen staan zemen (tip! doe dat niet ’s nachts als je al lange tijd slecht slaapt want je hebt echt geen idee wat je aan het doen bent en in de ochtend bij daglicht ziet het er nog dramatischer uit als dat het was)

En nu… begint die schijt ellende weer helemaal fucking opnieuw. Ik moet toegeven, ik ben gesloopt! Maar… still a superwoman.

Van de huisarts heb ik slaappillen gekregen, fijn dat het bestaat maar niet voor mij. Ik kan al 37 jaar geen pil wegkrijgen, ik heb zo’n klepje achterin m’n keel die niet meewerkt op de momenten dat het zou moeten. (Buiten dat ben ik ook bang dat ik dan niet wakker word ‘s nachts als er iets aan de hand is) Pilletje erin, klepje dicht… Vol goede moed probeer ik het steeds weer. Eerst het pilletje… dan een slokje water en dan komt t… slikken! Uhm… nee! Ik word er helemaal eng van als ik zo’n ding in m’n mond heb, ik ben gewoon bang dat ik stik ofzo. Na die pil een keer of 20 in en uit m’n mond te hebben gehad (inmiddels was het een smerig plakkerig goedje geworden) besloot ik t het nog 1x te proberen, had ik beter niet kunnen doen. Ik voelde m m’n keel een stukje inglijden en toen brak de paniek uit. Ik voelde m plakken en was er van overtuigd dat ik erin zou stikken en de volgende dag paars teruggevonden zou worden. Daar sta je dan… in je fucking eentje in de keuken met een slaappilletje in je keel. Ik durfde niet meer te slikken maar ook niet te ademen want stel je voor… Gelukkig nam m’n lichaam het over van m’n verstand (het enige wat er op dat moment door m’n hoofd ging was “oh nee, oh nee, oh nee, oh nee” daar heb je op zo’n moment niet zo heel veel aan kan ik zeggen) en zorgde ervoor dat er toch een kots reflex ontstond. Na wat onsmakelijke geluiden te hebben geproduceerd floepte het pilletje tot mijn grote opluchting m’n keel uit. Nice try superwoman…

Gezien dat dus voor mij geen optie is zal ik het anders aan moeten pakken.
Ik heb besloten om maar gewoon in de flow mee te gaan.
Ik probeer me niet druk te maken wanneer ik niet kan slapen of wakker ben geworden, ik probeer me te ontspannen en wat tv te kijken als ik niet meteen weer in slaap val. En… het belangrijkste hierin is denk ik om niet bezig te zijn met de tijd, ik heb bedacht dat ik mezelf op die manier misschien een beetje in de maling kan nemen. Ik probeer mezelf op die momenten wijs te maken dat het nog vroeg in de avond is en dat er nog tijd zat is om te slapen. Als je zo bezig bent met hoe laat het is en hoeveel tijd er nog over is om te slapen, raak je gefrustreerd… ik ging letterlijk af liggen tellen en dat… is geen succes. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit nog niet helemaal onder knie heb maar er zitten wel degelijk nachten tussen dat het me lukt om wat meer te slapen. Nog steeds zeldzaam maar niet onmogelijk dus.

Oh yess I’m a superwoman!

Alles komt altijd goed…



3 reacties

  1. Faith schreef:

    Dit is zo herkenbaar voor mij, wat je in je blog schrijft, echt super fijn om te weten dat er nog iemand is die ook last heeft van plafon staren als je in bed ligt en heeel graag wilt slapen. Lekker luchtige humoristische leesvoer ,ik kijk alweer uit naar je volgende onderwerp van je blog.❤️🙏

    Geliked door 1 persoon

  2. fleurfleureleur schreef:

    Lekker weg te lezen Zussie

    Geliked door 1 persoon

  3. Angela Aagenborg schreef:

    Ik weet niet welk middel het is, maar ik weet vanuit mijn werk als apothekersassistent (vroeger) dat Temazepam capsules (!) Ook rectaal gegeven kunnen worden. Klikt ugh maar het schijnt ook nog eens sneller te werken. Tip!

    Geliked door 1 persoon

Een reactie plaatsen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s